Na Ostrowie Tumskim, w Centrum Duszpasterskim Caritas, odbyło się szkolenie dla wolontariuszy Parafialnych Zespołów Caritas z całej archidiecezji. To był czas nauki, wymiany doświadczeń i wspólnej modlitwy.
W programie znalazły się trzy bloki warsztatowe:
• „Z troską o drugiego człowieka” – praktyczne zajęcia z opieki nad osobą chorą w domu, prowadzone przez pracowników i wolontariuszy Hospicjum Domowego Caritas z Oławy.
• „Pomoc, która ratuje życie” – warsztat z pierwszej pomocy przygotowany przez ratowników medycznych Pogotowia Ratunkowego z Wrocławia.
• Katecheza „Umiłowałem cię” – omówienie najnowszej adhortacji Dilexi te i jej przesłania o czynnej miłości.
-Wiedza o tym, jak opiekować się osobą chorą w domu, jest czymś niezwykle praktycznym i potrzebnym każdemu z nas. – zaznacza Marta Możejko, koordynatorka wolontariatu w Hospicjum Domowym Caritas Archidiecezji Wrocławskiej.
Niezależnie od tego, czy opiekujemy się bliskimi, pomagamy sąsiadom, czy posługujemy jako wolontariusze Caritas lub w hospicjum — prędzej czy później ta wiedza naprawdę okazuje się bezcenna.
– Każdy gest troski, każde spokojne dotknięcie, dobrze ułożona poduszka czy umiejętność wsparcia chorego przy wstawaniu może przynieść ogromną ulgę. A przede wszystkim daje poczucie bezpieczeństwa i godności osobom, które powierzają nam swoje zdrowie i swoje słabości. – zaznacza Wioletta Suseł, kierownik Centrum Medycznego wrocławskiej Caritas.
Ratownicy z Pogotowia Ratunkowego skupili się na obsłudze AED, bo to urządzenie staje się coraz bardziej powszechne — znajdziemy je w urzędach, kościołach, szkołach, sklepach czy nawet na ulicach
– Dzisiejsze zajęcia miały jeden cel: pokazać, że pierwsza pomoc naprawdę jest w zasięgu każdego z nas.- podkreśla s. Magdalena Stachura CDC, koordynująca PZC we wrocławskiej Caritas – Wielu z nas obawia się, że użycie AED będzie trudne albo że możemy zrobić coś źle. Tymczasem to urządzenie jest stworzone właśnie po to, by prowadziło nas krok po kroku. Po włączeniu samo mówi, co mamy zrobić. Wystarczy działać spokojnie, słuchać poleceń i mieć odwagę pomóc. Chcę podkreślić: każdy z nas może uratować życie. Nie trzeba być ratownikiem — wystarczy wiedzieć, jak rozpocząć RKO i jak użyć AED. Dzisiejszy warsztat miał dodać odwagi, przełamać lęk i pokazać, że w sytuacji zagrożenia nie jesteśmy bezradni— podkreśla siostra.
W katechezie Paweł Trawka, jałmużnik arcybiskupi starał się ukazać główne treści i myśli jaki Ojciec Święty skierował do nas w swojej pierwszej adhortacji:
W adhortacji Dilexi te papież Leon przypomina, że ubodzy nie są jedynie adresatami naszej pomocy, lecz prawdziwymi nauczycielami Ewangelii. To nie my „przynosimy” im Boga — to przy nich możemy Go spotkać. Służba ubogim nie jest więc relacją z góry, lecz spotkaniem równych, w którym objawia się obecny Chrystus. Kościół, realizując „opcję preferencyjną na rzecz ubogich”, wypełnia swoją najgłębszą misję i staje w postawie najbliższej Ewangelii. – wyjaśniał.
Wszystkie te przykłady uczą nas, że służba ubogim nie jest gestem wykonywanym „z góry ku dołowi”, ale spotkaniem równych sobie, gdzie Chrystus się objawia i jest adorowany.
Dilexi te, Leon XIV
Po warsztatach uczestnicy zgromadzili się na Eucharystii w kościele św. Apostołów Piotra i Pawła pod przewodnictwem ks. Dariusza Amrogowicza, dyrektora Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. W homilii ksiądz dyrektor przywołał postać króla Antiocha, który, dowiedziawszy się o niepowodzeniach i upadku swoich planów, tak bardzo się przeraził, że padł na łoże i rozchorował się ze smutku:
–Czy i my nie zadręczamy się czasem zbyt mocno, gdy spotykają nas niepowodzenia i gdy wszystko nie układa się dokładnie po naszej myśli? Jaką postawę przyjmujemy, gdy na naszą prośbę do Boga usłyszymy: „Nie”? Czy potrafimy to przyjąć? – pytał wolontariuszy.
Zwrócił też uwagę na duchowy wymiar posługi: Czy pytamy Ducha Świętego o Jego wolę? Czy modlimy się przed rozpoczęciem każdej pracy, pakowania paczek, czy spotkań z podopiecznymi? To właśnie jest bycie zanurzonym w Duchu Bożym i pozwalanie, by nas prowadził w codziennej służbie Caritas.
Na zakończenie wolontariusze wspólnie zjedli obiad.
Dziękujemy wszystkim prowadzącym i uczestnikom za obecność, zaangażowanie i otwarte serca. To dobro wróci do ludzi, których spotykacie na co dzień w waszych parafiach.





































